Implementatie risicomanagement

Projectbelang in het kort

Recente incidenten van (bijna) falende bouwprojecten, zoals bij Bos en Lommer, roepen niet alleen vragen op over de oorzaken en kosten van het falen, maar creëren ook reputatieschade en zelfs maatschappelijke onrust. Zowel opdrachtgevers als ingenieursbureau’s en bouwbedrijven willen faalkosten, tijdsoverschrijdingen én de bijbehorende reputatieschade  terugdringen.
Bij publieke werken vindt momenteel ook nog eens een verandering in het opdrachtgeverschap plaats. De rol van de overheid als traditionele opdrachtgever verschuift steeds meer van ‘bestek naar functioneel specificeren’. Hierdoor kunnen marktpartijen hun specifieke waarde toevoegen, waarbij echter ook een gedeelte van de projectrisico’s naar deze uitvoerende partijen verschuiven. Tegen deze achtergrond is het voor alle betrokken partijen gewenst om effectieve methoden van risicomanagement te ontwikkelen én te implementeren, methoden die risico’s in de verschillende projectfasen (van de vroegste planfase tot en met de gebruiksfase) inzichtelijk én beheersbaar maken.

Systematische aanpak voor risicobeheersing

In de eerste fase van Delft Cluster is een methodiek ontwikkeld voor risicomanagement voor de gemeentelijke praktijk. Deze methodiek, IQ-Delft genoemd, passen gemeentelijke projectleiders echter niet of nauwelijks toe. Om daarin verandering te brengen en te zorgen dat beschikbare concepten en instrumenten ook daadwerkelijk wordt gebruikt, richt de tweede fase van Delft Cluster zich op de implementatie van bestaande concepten en instrumenten voor risicomanagement.
Binnen de bouwwereld richten methoden voor risicomanagement richten zich tot nu toe vooral op de technische aspecten of ß-component, zoals (software)tools. De menselijke factor of y-component (organisatie, communicatie en competenties) blijkt echter nog veel belangrijker voor succes of falen van een project. Wil een nieuwe methode voor risicomanagement écht succesvol zijn, dan zal die ß èn y componenten moeten bestrijken. Daarnaast is er bijzondere aandacht nodig voor implementatie. Invoering van nieuwe werkwijzen lijkt veelal te worden gehinderd door organisatie-culturele aspecten en de rol van individuele professionals en hun teams, en niet zozeer door een gebrek aan (software) tools.

Om inzicht te krijgen in zowel de menselijke factoren als de problemen die ontstaan bij het implementatieproces van Risicomanagement zijn er verschillende Pilots gestart:

• Pilot Implementatie Risicomanagement in projectorganisatie Gemeente Reeuwijk
• Pilot Risicomanagement Oost Watergraafsmeer

AIO's

1. Boundaries and borders: Making scale choices in policy analysis on water management door Sonja Karstens
2. Risk Assessment of Urban Water Systems for the City of the Future door Krishna Kathri
3. Policy design for a sustainable built environment door Ellen van Bueren
4. Risk, territory and society: challenge for a joint European regulation door Claudia Basta 
5. Towards successful implementation of ground-related risk management in project organizations door Martin van Staveren

CoP's

In de Communities of Practice (CoP) worden kennis en ervaringen uitgewisseld tussen praktijkpartners onderling en tussen praktijk, kennisinstituten en onderwijs, met betrekking tot risicomanagement en de implementatie ervan.

Bij Risicomanagement zijn er twee CoP's actief:
1. CoP GRiP voor medewerkers van gemeenten die betrokken zijn bij Risicomanagement;
2. CoP IROB (Integraal Risicobeheer Ondergronds Bouwen) voor zelfstandig adviseurs op het gebied van risicomanagement.